Energie is een woord wat mij enorm intrigeert. Aan de ene kant is het een no-nonsense woord; windmolens en zonnepanelen horen inmiddels bij het landschap. Met een heftige griep epidemie achter de rug weet half Nederland weer wat het is om weinig energie te hebben.

Energie is het vermogen om dingen te laten gebeuren… windenergie wordt elektriciteit, zonnepanelen ‘maken’ warmte en licht en fysieke energie keeps you going…

So far, so good…

De kwantum fysica gaat er van uit dat alle materie en zelfs de kern van een atoom uit lege ruimte bestaat. Dat wat er dan nog overblijft, gedraagt zich als golven energie. Wat wij waarnemen als materie (tastbare vorm) is dus in feite gestolde energie.

Alles is energie dus…

So far het no-nonsense verhaal? Op dit punt haken heel wat mensen af. Hier wordt het al snel ‘zweverig’ of ‘vaag’ genoemd.

Maar hier wordt het wat mij betreft juist interessant, boeiend en intrigerend. Als alles energie is, dan staat alles met alles in verbinding. Dan heeft elke actie een reactie en begrijpen we beter waarom iets aantrekt of afstoot. Op een essentieel niveau bestaat de wereld niet uit objecten, maar uit relaties.

Geen afgescheiden entiteiten,
geen wij vs zij,
geen mein vs dein.

Oopsss

Precies.

Grappig eigenlijk dat we dit snel als zweverig bestempelen. Dat zegt vooral iets over hoe we gewend zijn systemen te bekijken: we willen er iets tastbaars of lineairs van maken, omdat dat begrijpelijk voelt.

Geen wonder dat er zoveel weerstand ontstaat.

Een belangrijke wet is die van behoud van energie. De totale hoeveelheid energie in een afgesloten systeem blijft constant. Energie verdwijnt niet en ontstaat niet zomaar, maar verandert van vorm.

En dát biedt perspectief. Weerstand kan namelijk worden omgezet. Frustratie en passie zijn twee uiteinden van hetzelfde systeem. Frustratie komt voort uit een onvervuld verlangen — en dat verlangen ís eigenlijk passie.

De vraag is:

Met welke energiestroom werk je liever?

De frustratie die je in weerstand en stilstand zet
of
de passie die beweging en verbinding creëert

Dus… loop je aan tegen frustratie, neem de tijd om te onderzoeken welk verlangen daaronder ligt. Blijf niet hangen in wat er niet werkt — dat zet je vast.

Richt je op het verlangen eronder. Die energie is dynamischer, creatiever en brengt je in beweging. Grote kans dat je dan nieuwe mogelijkheden ziet.

In coaching en binnen teams en organisaties is deze manier van kijken enorm waardevol. Het vraagt wel om mensen die energie kunnen ombuigen, zodat het weer gaat stromen.