Niet dat het ooit allemaal glashelder was… een maand terug net zo min als nu. Alleen ligt het er nu wel even duimendik bovenop. Met de neus op de kwetsbaarheidsfeiten gedrukt.

“Het enige wat je zeker weet is dat alles verandert” en “Zie het leven soms iets meer als een experiment! Dat maakt nieuwsgierig en creatief!!”

Ik riep dit nogal eens en mensen prezen mij dan om mijn mindset… en nieuwsgierigheid naar het onbekende.

HAHAHAHAHA

Dus nu moet het dan maar gebeuren. FOR REAL

Ik heb wel eerder in mijn leven het gevoel gehad dat de stoelpoten onder mezelf vandaag gezaagd werden, maar ik had toen wel zélf de zaag vast.

Het is maart 2020 en we moeten als mensen ergens in mee en geen idee waar dat voorlopig naartoe gaat. Als zzp’er is dat minstens zo spannend als voor ieder ander. 80% van mijn opdrachten voor de komende periode is uitgesteld. En dan ben ik al dankbaar… het gaat dus wel weer komen.

Eerlijk… ik heb even een paar dagen nodig gehad om mezelf uit de doemdenkerij te krijgen. Ik merk dat er nu weer ruimte komt om ‘om te denken’ en ik voel weer een bepaalde eagerness om te creëren en plannen te maken.

Verder:

• Ik doe 2 online studies
• Ik mediteer dagelijks
• Ik doe yoga (beginners yoga… het ziet er niet uit)
• Ik ga minimaal een uur per dag naar buiten
• Ik lees boeken en luister podcasts
• Ik slaap uit en krijg cappuccino op bed van mijn lover

(We wonen een maand samen en ook dat had ik me anders voorgesteld… het voelt alsof we in de wittebroodsweken zitten op een eiland… humor dit.)

Vandaag heb ik bloemen gehaald voor in huis. We kwamen in gesprek met de eigenaar van de bloemisterij. Een optimistische Amsterdammer… in Deventer.

Natuurlijk ging het over ‘to busyness or not to busyness’. Hij had al vaker economische dips meegemaakt (elke 8 jaar…) en hoopt dat nog minstens twee keer te doen.

Niet alleen vanwege de lessen die het brengt, maar vooral omdat hij hoopt oud te worden.

Mooi vind ik dat.